zaterdag 31 oktober 2015

In memoriam Joop Markus (* 12 maart 1927 - † 22 september 2015



Muziek is de taal van de mens. Een taal waarin Joop en ik elkaar hebben gevonden.
Het mooie van deze taal is, dat het niet is gebonden aan 26 letters.


Toen ik in 1952 begon bij de Postcheque- en Girodienst was Joop daar reeds een kleine 10 jaar werkzaam. Aanvankelijk kende ik Joop alleen vanuit de verte. Daar kwam verandering in, toen wij beiden werden opgeleid tot computerprogrammeur en op dezelfde afdeling terecht kwamen.

Als liefhebber van opera kwam ik er snel achter dat Joop ook van opera hield. We spraken daar geregeld over en over de in die tijd bekende zangers. Op een dag zei hij: "Heb je wel eens van de vroeg gestorven Duitse tenor Fritz Wunderlich gehoord ?" Ik moest bekennen dat dit niet het geval was. Hij zei: "toevallig hebben ze in de Spuistraat bij Free Record Shop een LP van hem in de aanbieding". In onze middagpauze heb ik, samen met Joop, die bewuste LP gekocht.

Thuis heb ik de LP beluisterd en was zo onder de indruk van die stem, dat ik alle LP's waarop Fritz Wunderlich voorkwam wilde gaan verzamelen. Dit tot grote vreugde van Joop. Samen struinden we stad en land af om platen met Fritz te kopen. Via de Haagse bibliotheek kwamen we in contact met Hans van Zwol in Haarlem, die daar een platenwinkel had en tevens een fan van Wunderlich was. Dat was een goudmijn, want Hans wist voor ons vele onbekende platen te bemachtigen.

Toen ik op de achterzijde van een LP las, dat Fritz Wunderlich in Kusel was geboren heb ik het stadhuis daar gebeld en hoorde dat er in die plaats een museum was ingericht ter ere van Fritz Wunderlich. De conservator van het museum nodigde ons uit om een bezoek te brengen aan Kusel.

En zo gingen we, samen met Hans van Zwol, naar Kusel. Het was een droomreis. We werden welkom geheten door de burgemeester van Kusel, later kwam er nog een artikel in de plaatselijke krant vanwege ons bezoek. Ook maakten we kennis met de zus van Fritz Wunderlich, haar man en zoon. Nog vele jaren gingen we in de maand september naar Kusel en werden door deze familie dan steevast op de zaterdag getrakteerd op het traditionele gerecht "spiessbraten", dat is vlees gegrild boven een open vuur.

Ik was zo fanatiek bezig met het verzamelen van allerlei informatie over Fritz Wunderlich, dat Joop op een keer zei: "De leerling is nog gekker dan de meester!".

Intussen hadden we contact gekregen met fans van Fritz Wunderlich en kwamen tweemaal per jaar bij iemand thuis om naar opnamen van Fritz Wunderlich te luisteren. Landelijke bekendheid kregen Joop en ik door deelname aan het radioprogramma "De Koffer" van Han Reiziger. Gedurende een uur mochten we vertellen over Fritz Wunderlich en opnamen van hem laten horen. We kregen veel reacties uit het land van mensen die zich bij ons wilden aansluiten.

Toen we beiden gepensioneerd waren hadden we nog regelmatig telefonisch contact over muziek. Gemma (mijn vrouw) wist precies wanneer Joop aan de telefoon was, want dan zei zij: "Ik hoor plat Haags".

Joop schuwde ook het populaire genre niet en maakte mij opmerkzaam op bijvoorbeeld Frank Sinatra, Nat King Cole, Perry Como, Harry Bellafonte en Jack Jones.

Hij kon gepassioneerd vertellen over muziek en de uitvoerende musici. Joop heeft mij veel geleerd en enthousiast gemaakt over muziek. Het heeft mijn leven verrijkt en daar ben ik dankbaar voor. Ik zal de telefonische praatjes gaan missen.

Eind juli hebben Gemma en ik Joop voor het laatst bezocht. Hij was zichtbaar blij met ons bezoek en legde zijn hand op mijn knie. Met mijn hand op zijn hand hebben we, zonder woorden, 10 minuten naar elkaar geluisterd.

Muziek heeft geen woorden nodig.......

Op de rouwkaart staat: "Zolang jij mijn naam nog noemt, ben ik niet gestorven".
Joop jouw naam klinkt als muziek in mijn oren.
Rust in vrede, lieve vriend.



Piet Boers (voorzitter)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen